Dlaczego ludzie nie wierzą w innych?

- Mamo! Mamo! Wiesz, że jak będę miała średnią co najmniej 4,1 i wzorowe, to jest szansa,że dostanę kilka darmowych wejść na basen? - mówię wczoraj podekscytowana wiadomością, którą przeczytałam w gazecie (bo nie ma to jak z nudy czytać gazetę lokalną)
- Ha! Jasne. Na razie zobaczymy czy ty w ogóle będziesz mieć tą średnią.. to już szkoła średnia, a ja w pierwszej klasie miałem 4,1. Zobaczymy jak ty.. - rzucił pół żartem pół serio mój ukochany braciszek.
Innego razu
-Zobaczymy czy ona w ogóle wytrzyma w tej pracy.. - powiedział KTOŚ
-Ale czemu by miała nie wytrzymać? jest młoda i mocna, nauczy się z czasem COŚ tam robić - powiedziałam, a mowa o młodszej ode mnie kuzynce, której 'załatwiłam' pracę.
CO JEST NIE TAK Z TYMI LUDŹMI. Dlaczego ludzie nie potrafią uwierzyć w innvch? Rozumiecie? Bo ja nie. To, że ktoś jest (za)młody albo (za)stary nie może świadczyć o tym, czy poradzi sobie w jakiejś pracy. 'Ma za mało doświadczenia', 'jest za mało inteligentny'. Ale z czego to można wnioskować? Po wyglądzie? Czy może o informacji jakiejś osoby trzeciej?
Ludzie chyba za bardzo przywiązują wagę do słów, a najczęściej tych niewłaściwych albo tych wypowiedzianych przez niewłaściwą osobę. Ułożą sobie zdanie o tobie już zanim cię zobaczą, zanim zdążysz iść do szkoły i zanim obliczysz swoją średnią na koniec półrocza. Zdanie zdaniem, ale wiara to co innego. Z wiarą jest jeszcze gorzej. 'Chcesz poprawić swoją ocenę z chemii na koniec roku? Nie ma sprawy! ALE najpierw napisz jutrzejszą kartkówkę.. jak dostaniesz 5, możesz poprawiać, chociaż nie wydaje mi się, żebyś był tak zdeterminowany, bo NIE WIDAĆ po tobie determinacji.. '
O i jeszcze coś, ludzie nie uznają słowa takiego jak SPRÓBOWAĆ. Owszem możesz spróbować tej zupy, ale spróbować poprawić ocenę z chemii? Lepiej już nie próbuj. Starczy ci ta 4. I tak NIE DASZ RADY napisać od nowa wszystkich sprawdzianów i to jeszcze na 5!

źródło:https://unsplash.com/ 

Zagadka rozwiązana!

I pewnego dnia rozwiązałam tę zagadkę. Ludzie nie wierzą w innych, bo NIE WIERZĄ W SIEBIE. Jednak o ile to sformułowanie pasuje do wszystkich osób powyżej 'wymienionych' to nie pasuje do pani z chemii. 'Dlaczego miałaby mi nie pozwolić poprawić chemię? Chyba powinna się z tego cieszyć nie?' - wmawiałam sobie kiedyś. Są jednak dzieci, które mimo oceny widniejącej na kartce papieru rozdawanej na wywiadówce rodzicom, mówią im: 'eee poprawie to mamo', następnie z oczywistą pewnością siebie idą na spotkanie z nauczycielem ulubionego, idealnego przedmiotu. W końcu stwierdzają, że nie chce im się uczyć więc idą na drugie spotkanie nie przygotowani. Ku ich zdziwieniu na trzecim spotkaniu nauczycielka informuje ich, aby poszli się walić, a tak dosłownie to że nie udało im się poprawić oceny. Pewnie dlatego pani z chemii w nas nie wierzy. Dlatego, że myśli, iż ja tez jestem taką osoba, nie uczę się cały rok, a na koniec idę poprawiać, oczywiście nadal nie chce mi się uczyć więc się nie uczę i marnuje tylko jej CENNY czas. Jednak, droga pani od chemii.. Nie jestem taka 'jak wszyscy' i na pewno ci wszyscy nie są tacy jak ten przykładowy człowiek 'wymieniony' powyżej. Trzeba tylko wierzyć w ludzi. jeśli oni sami w siebie nie wierzą.

A są zdeterminowani. Proszę mi uwierzyć.

źródło:https://unsplash.com/ 

Jaki jest z tego morał? Lepiej nie oczekuj, że ktoś się tobą przejmuje, że ktoś sie tobą zajmię, weźmię cię pod swoje ramię, uchroni cię przed złym, że ktoś W CIEBIE WIERZY.. Nie oczekuj.. NIKT W CIEBIE NIE UWIERZY. Musisz sam w siebie uwierzyć. Inni mają cię gdzieś i z chęcią dowiadują się, że tobie się nie udało i  myślą, że im się uda. Czasem nawet kpią z ciebie, gdy mówisz im o tym, że chcesz coś zrobić, coś osiągnąć. Nie ufaj ludziom. 

Nie wszyscy są jednak tacy. Ale skąd masz wiedzieć kto jaki jest. Lepiej trzymać język za zębami i najpierw poznać ludzi.

Uwierz w siebie, bo nikt nie zrobi tego za ciebie. 

Popatrzcie. Ile by było ludzi, którzy wierzą w innych, gdyby sami wierzyli w s i e b i e!

*Pamiętaj! Wierząc w siebie możesz zrobić wszystko.

Pozdrawiam 

Nat x